|
Minderbedeelden
 Onder deze algemene doelgroep vallen alle mensen die volgens de definitie van de Wereldbank als arm aangemerkt kunnen worden. De Indonesische overheid houdt een iets strengere norm aan als armoedegrens, maar de stichting volgt deze strengere norm niet, omdat het binnen de projecten en activiteiten ondoenlijk is om streng te selecteren tussen arme en zeer arme mensen.
Zoals al is aangegeven is de doelgroep minderbedeelden zeer groot. Zo’n 59% van de Indonesiërs leeft volgens de Wereldbank onder de armoedegrens.
Dat betekent dat het aantal minderbedeelden in Indonesië boven de 100 miljoen mensen ligt.
Naast armoede kunnen mensen om andere redenen ook minder bedeeld zijn. Stichting Nederland-Batam heeft haar doelgroepen verder gespecificeerd aan de hand van die bijkomende redenen.
 Doelgroep gehandicapten
De Dutch Coalition for Disability and Development (DCDD) waar stichting Nederland-Batam zitting in heeft geeft aan dat een groot deel van de gehandicapten in ontwikkelingslanden woont en dat deze gehandicapten behoren tot de allerarmste en meest achtergestelde groepen in die landen.
Dit is ook in Indonesië het geval.
Niet alleen de armoede, maar vooral het gebrek aan opeisbare rechten voor gehandicapten (op onder andere onderwijs en arbeid) en de schaamte die gezinnen voelen voor een gehandicapt familielid, maakt dat gehandicapten behoren tot een van de meest achtergestelde en minderbedeelde groep van Indonesië.
Doelgroep ouderen
 De oude dag is voor veel Indonesische mensen een angstige en onzekere periode in hun leven. Indonesië kent geen systeem van pensioenen en ouderdomsuitkeringen zoals wij dat in Nederland kennen.
Slechts een kleine groep werknemers kan gebruik maken van een pensioen, maar anders dan in Nederland is dit een eenmalige uitkering.
De meeste mensen hebben echter geen pensioen en wanneer zij te oud worden om te kunnen werken stopt ook hun inkomen.
Daarmee worden deze mensen volledig afhankelijk van hun vrienden en familie.
Wanneer vrienden of familie ontbreken volgt een levenseinde in diepe armoede en ellende.
 Doelgroep kinderen
Kinderen zijn in iedere maatschappij kwetsbaar, omdat zij altijd afhankelijk zijn van anderen en zelf geen invloed hebben op hun leven. De problemen en de behoeften van kinderen hangen vooral samen met de levenstandaard van hun ouders en familie. Zonder toename van het algemene welvaartsniveau en ontwikkelingsniveau van de Indonesische maatschappij zal de behoefte aan opvang, bescherming, begeleiding en onderwijs voor kinderen groot blijven.
Een bijdrage aan de sociaaleconomische ontwikkeling van kinderen, is een uitgelezen kans om een duurzame bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van de hele maatschappij. De jeugd heeft de toekomst luidt immers het gezegde, dus nu investeren in kinderen, is investeren in de toekomst van de maatschappij.
Doelgroep vrouwen
 Ook vrouwen behoren tot de groep minderbedeelden in de Indonesische maatschappij.
Het gebrek aan vrouwenemancipatie en de paternalistische cultuur maakt dat vrouwen achtergesteld en minder bedeeld zijn in Indonesië.
Door die achtergestelde positie zijn vrouwen kwetsbaar voor misbruik en hebben vrouwen minder kansen op een zelfstandig en menswaardig bestaan. Daarom richt de stichting zich ook op de doelgroep vrouwen.
 Doelgroep mensen met HIV/AIDS
De HIV/AIDS problematiek neemt in Indonesië steeds grotere en ernstigere vormen aan. Op dit moment ontwikkelt in Indonesië zich een van de snelst groeiende HIV epidemieën ter wereld.
Mensen met HIV/AIDS dragen in Indonesië nog steeds een groot stigma.
De stichting heeft als doel een bijdrage te leveren aan het zelfredzaam maken van deze doelgroep door het ondersteunen van de activiteiten van PLWHA (People Living With HIV/AIDS).
Daarnaast heeft de stichting zich ten doel gesteld HIV preventie campagnes en behandeling en begeleiding van mensen met AIDS te ondersteunen.
HIV/AIDS wordt in Indonesië nog steeds ernstig onderschat en er zijn daarom ook nog geen tekenen dat de groei van de epidemie geremd wordt.
Helaas zal de noodzaak tot preventie van HIV en behandeling en begeleiding van mensen met HIV/AIDS nog zeer lang nodig blijven.
|
