Visie en missie

Iedereen in Indonesië recht heeft op een menswaardig en zelfstandig bestaan. Goede gezondheidszorg en de sociaaleconomische ontwikkeling van de minderbedeelden in de Indonesische maatschappij zijn hiervoor van essentieel belang. Stichting Nederland-Batam ziet het als haar missie bij te hieraan bij te dragen, zodat deze mensen zelf hun leven mensaardig vorm kunnen geven en hun mensenrechten kunnen verwezenlijken.

Ruim 21 jaar geleden...

Op 31 augustus 1987 begonnen wij met projecten op het eiland Batam. In die tijd werd Batam van een onbeduidend eiland, met voornamelijk vissers, omgevormd tot een gebied met industrie en een vrijhandelszone dat moest concurreren met bijvoorbeeld Singapore. De toenmalige bestuurders van de autoriteiten op Batam verwachtten problemen tussen de oorspronkelijke bevolking en de instromende fabrieksarbeiders. Daarom werd onder andere een coördinerende organisatie opgezet die zich bezig moest houden met het op sociaal/maatschappelijk gebied opbouwen van het eiland.

Tijdens een toevallig bezoek aan Batam werd de oud-voorzitter van de stichting dhr. Jan v.d. Berg door bapak Habibie, de oud-president van Indonesië, verzocht bij te dragen aan de ontwikkeling van het eiland. Omdat de voormalig voorzitter huisarts was, werd een stichting opgericht met een medisch en sociale doelstelling genaamd stichting Nederland-Batam verwijzend naar een Nederlandse stichting die van oorsprong actief is op het eiland Batam.

Een goede gezondheidszorg is essentieel voor een zelfstandig en menswaardig bestaan. Vanaf haar ontstaan ondersteunt stichting Nederland-Batam het bereikbaar, beschikbaar en betaalbaar maken van goede medische zorg voor minderbedeelden. Daarbij stelt de stichting zich ten doel groepen minderbedeelden te ondersteunen, die zichzelf en hun gemeenschap structureel in sociaaleconomische zin willen ontwikkelen.

De meeste mensen denken bij de term minderbedeelde mensen aan mensen die arm zijn. De Wereldbank definieert arme mensen, als mensen die van minder dan twee dollar per dag moeten leven. Wanneer deze definitie wordt aangehouden is 59% van de Indonesiërs arm en hoort bij de groep minderbedeelden. Maar veel van die mensen hebben niet alleen omdat zij arm zijn minder kansen en mogelijkheden om succesvol deel te nemen aan de maatschappij. Velen zijn ook om andere, bijkomende, redenen minder bedeeld.

Al deze mensen hebben recht op een menswaardig en zelfstandig bestaan. Dat is geen bestaan in luxe, maar een menswaardig en zelfstandig bestaan betekent wel dat deze minderbedeelde mensen aanspraak kunnen maken op hun basale mensenrechten.