· 

25 jaar speerpunt HIV

De relatie tussen onze stichting en de strijd tegen HIV kent een lange geschiedenis. Die relatie begint al in het jaar van onze oprichting, als op Batam ook de eerste persoon met AIDS gevonden wordt. Zeker de eerste jaren is onduidelijk hoe de epidemie zich zal ontwikkelen en lange tijd zien beleidsmakers geen noodzaak om het virus aan te pakken; Zij gaan ervan uit dat de uitbraak de gewone bevolking niet zal raken en dat het de eigen schuld is van mensen die het virus oplopen. Toch zijn er begin jaren '90 al aanwijzingen dat de epidemie ernstig zal zijn. Dat horen wij niet alleen van anderen, maar dat merken wij ook zelf op het moment dat we bloedmonsters van sekswerkers screenen. Dan wordt duidelijk dat het virus zich onder hen verspreid en via hun klanten ook onder de rest van de bevolking. 

in 1995, er zijn dan pas 100 mensen met AIDS bekend in heel Indonesië, starten wij met onze strijd tegen HIV.

De resultaten van die screening zijn voor ons de aanleiding om al in 1995, er zijn dan pas honderd mensen met AIDS bekend in heel Indonesië, te starten met onze strijd tegen HIV. We beginnen met het opzetten van het Casper HIV-team; een team dat bestaat uit medisch personeel van het Budi Kemuliaan ziekenhuis op Batam en mensen met HIV. Het team richt zich met voorlichting, testen, zorg en begeleiding naast de algemene bevolking van Batam, vooral op de duizenden sekswerkers die op Batam en omliggende eilanden actief zijn. 

Het team draait zo een tien jaar en in die tijd explodeert de HIV-epidemie. Landelijk groeit het aantal mensen met AIDS van honderd naar meer dan vijfduizend; een toename met een factor 50 en ook op Batam nemen de aantallen enorm toe. Samen met het management van het Budi Kemuliaan ziekenhuis besluiten wij daarom onze inzet verder op te schalen. 

Het medisch personeel van het Casper HIV-team gaat werken in de in HIV-gespecialiseerde Anjelier kliniek, die met onze steun gerealiseerd werd op het terrein van het ziekenhuis, en in het Casper opvanghuis die ook met onze steun gebouwd werd in de wijk naast het ziekenhuis. 

De mensen met HIV vormen hun eigen organisatie. De organisatie krijgt de naam Batam Plus en het is de eerste peer-supportgroep van Indonesië. Tegenwoordig werken we overigens nog steeds samen met peer-supportgroepen.

Na de opening van de HIV-kliniek heroverweegt de stichting haar rol binnen de HIV-bestrijding. Wij besluiten niet langer grote bouwprojecten te ondersteunen. Wij verleggen onze aandacht naar waar sociale, medische en HIV-aspecten elkaar overlappen.

Ondanks dat HIV halverwege de jaren ‘00 al meer dan 20 jaar in het land is, zorgt stigmatisering en discriminatie door zorgpersoneel er dan nog steeds voor dat mensen met HIV maar moeilijk toegang krijgen tot de zorg die zij nodig hebben. Dat geldt dubbel voor mensen uit hoog-risicogroepen en LHBTI mensen die vanwege hun beroep of geaardheid extra gestigmatiseerd en gediscrimineerd worden. 

Stigma en discriminatie komt voort uit onbekendheid met het virus en de angst om zelf besmet te worden. Omdat kennis en vaardigheden die angst weg kunnen nemen gaan wij ons richten op het opleiden van medisch personeel dat betrokken is bij de zorg voor en behandeling van mensen met HIV en AIDS. 

kennis en vaardigheden nemen de angst voor hiv/aids weg daarom leiden wij medisch personeel op dat betrokken is bij de zorg voor en behandeling van mensen met HIV en AIDS.

In 2007 organiseren wij op Batam, samen met Prof. Samsurizal uit Jakarta, het Budi Kemuliaan ziekenhuis en de Health[e]Foundation uit Amsterdam de eerste HIV[e]Education trainingen van het land. Met die eerste trainingen konden wij vrijwel al het bij de HIV-zorg op Batam betrokken medische personeel bereiken en werd een grote stap gezet in de verbetering van de zorg voor mensen met HIV.

Kort na die eerste trainingen op Batam start ons HIV-programma in Noord-Sulawesi en ook daar bieden we de HIV[e]Education aan en trainen we ruim 500 medici uit de provincie. Met een zelf-ontwikkelde basistraining HIV trainen we daarna nog eens eenzelfde aantal vroedvrouwen en verpleegkundigen.

Het trainen van het medisch personeel heeft een enorm positief effect; de kwaliteit en toegang tot de zorg verbeteren aanmerkelijk en stigmatisering en discriminatie van mensen met HIV neemt sterk af.

Het trainen van het medisch personeel heeft een enorm positief effect; de zorg verbetert aanmerkelijk en stigmatisering en discriminatie nemen sterk af.

Naast het trainen van zorgpersoneel is de outreach naar mensen uit afgelegen gemeenschappen en gemarginaliseerde groepen de tweede pijler onder ons HIV-programma. Het HIV-team onder leiding van Dr. Lenny en Dr. Agnita geven jaarlijk aan honderden mensen HIV-voorlichting, testen op HIV en andere seksueel overdraagbare aandoening, bieden reproductieve zorg en counselen en begeleiden mensen die positief testen.

De derde poot onder het programma is steun voor mensen met HIV. Daarvoor werken we in Noord-Sulawesi samen met Batamang Plus, de paraplu-organisatie van peer-supportgroepen in de provincies Noord-Sulawesi, Gorontalo en Centraal-Sulawesi. 

De activiteiten van het HIV-programma hebben in Noord-Sulawesi echt voor een omslag in het denken over HIV gezorgd. Mensen uit afgelegen gemeenschapen zijn meer bereid zich te laten testen en hebben meer begrip voor mensen met HIV. De kwaliteit van HIV-zorg is verbeterd. Stigmatisering en discriminatie van mensen met HIV door zorgpersoneel is sterk afgenomen en de toegang tot zorg voor mensen met HIV en mensen uit gemarginaliseerde groepen is beter geworden.

 

het HIV-programma in Noord-Sulawesi heeft echt voor een omslag in het denken over HIV gezorgd.

Het HIV-programma’s op Batam start al in de jaren negentig en in Noord-Sulawesi starten we in 2008, maar door het ontbreken van een goed netwerk heeft het tot 2018 geduurd voor wij ook een HIV-programma konden opzetten in Gorontalo.

In de zeer religieuze en conservatieve provincie wordt het eerste HIV-geval pas in 2001 officieel geregistreerd en nemen stigmatisering en discriminatie van mensen met HIV nog steeds ernstige vormen aan; nog altijd komt het voor dat mensen met HIV hun dorp uitgejaagd en door hun familie verstoten worden.

Daarom zij we met de Smile Plus peersupportgroep begonnen met het opzetten van een noodopvang en bieden we met ons HIV-team vanaf 2019 voorlichting, testen, zorg en begeleiding. Vooraf was de vrees dat taboeonderwerpen als HIV en seks moeilijk bespreekbaar zouden zijn, maar dat bleek gelukkig niet het geval.

 

Ons meest recente HIV-programma, waar we in 2019 mee gestart zijn, is op Bali. Tot onze verbazing bleek HIV juist daar, in de meer afgelegen gemeenschappen buiten de toeristische gebieden, moeilijk bespreekbaar te zijn met lokale overheden. De Maha Bhoga Marga stichting, onze lokale partner zoekt nog naar een goede strategie om HIV toch op de agenda (en de begroting) te krijgen. 

NEBA steunt al meer dan 25 jaar hiv-projecten in INdonesIë.

Al met al steunt stichting Nederland-Batam al meer dan 25 jaar HIV-projecten in Indonesië. Onze kennis van de mensen en gemeenschappen in de gebieden waar wij actief zijn en ons grote netwerk maakt dat wij effectief zijn in het tot staan brengen van de HIV-epidemie in Indonesië. Het gaat eindelijk de goede kant op, maar HIV is nog steeds niet de wereld uit. Daarom is jouw steun nog steeds hard nodig. 

Steun onze HIV-teams. Geef om mensen. Geef voor Giving Tuesday.

 

Jaco van As

Vertegenwoordiger van stichting Nederland-Batam in Indonesië


Giving Tuesday en Wereld AIDS Dag vallen dit jaar samen. Daarom vragen wij dit jaar je steun voor onze HIV-teams.

Klik en doneer nu.

 

Ben je niet in de gelegenheid te doneren kun je ook helpen door deze blog te delen. Lees meer over onze Giving Tuesday campagne.

 


Het werk van onze HIV-teams is volledig afhankelijk van donaties. Zij kunnen niet zonder jouw steun! Daarom vragen wij jou om te doneren. Alle donaties, groot of klein, eenmalig of regelmatig, zijn welkom, want alle donaties zijn nuttig en belangrijk en wij zullen je hulp effectief en transparant gebruiken.

 

IK DONEER en steun de HIV-teams.