· 

Een taboeonderwerp als HIV bespreekbaar maken

Om je te kunnen beschermen tegen HIV en om te weten waar je terecht kunt voor zorg, medicatie en begeleiding als je onverhoopt besmet bent geraakt is goede, eerlijke en betrouwbare informatie essentieel. Maar HIV is een onderwerp dat raakvlakken heeft met seks & seksualiteit, en hierop rust op in Indonesië nog steeds een groot taboe.  Je kunt als buitenlandse ontwikkelings-organisatie niet zomaar aankomen bij een gemeenschap met de mededeling dat je vandaag over HIV komt spreken. Mensen willen het gewoon niet horen, geloven je niet, ontkennen het probleem, vertellen je dat HIV bij hen niet voorkomt en dat het niet past binnen hun cultuur of geloof.

Het taboe op seks & seksualiteit zorgt dat HIV moeilijk bespreekbaar is.

Lange tijd leken we tegen een muur aan te lopen als het ging om het bespreekbaar maken van HIV. Zelfs medische professionals die zich beroepsmatig met HIV en AIDS bezighielden wilden er eigenlijk niets over horen. Niets leek te werken. Achterafgezien bleek de oplossing eenvoudig. Zorg dat mensen zelf de behoefte voelen om HIV te bespreken. Daartoe ontwikkelden we in 2004 een concept om binnen gemeenschappen projecten met zowel sociale, als medische en HIV-doelstellingen op te zetten.

 

De gedachte hierachter is dat sociaaleconomische ontwikkeling niet mogelijk is zonder dat mensen toegang hebben tot goede medische zorg , dat de HIV-problematiek maatschappelijke, sociaaleconomische en medische raakvlakken heeft en dat het combineren van projecten tot synergie zal leiden. We passen dit concept voor het eerst toe in het dorp Batuputih in Noord-Sulawesi, waar het een effectieve aanpak bleek te zijn. 

De oplossing blijkt eenvoudig; zorg dat mensen zelf de behoefte voelen hiv te bespreken.

Als we in 2008 in contact komen van verschillende nieuwe partners, met de meeste werken we nog altijd samen, besluiten we het concept opnieuw toe te passen. Hoewel het allemaal verschillende organisaties zijn die allemaal hun eigen projecten voor ogen hebben, besluiten wij ze allemaal tegelijkertijd uit te nodigen om kennis te maken en om samen hun projectideeën te bespreken.

 

Door de vertrouwelijke atmosfeer en omdat een van de organisaties gespecialiseerd is in HIV, durven mensen ineens te vertelen over hun ervaringen met HIV en durven zij vragen te stellen. Mensen uit afgelegen gemeenschappen vertellen dat zij mensen kennen die aan de gevolgen van AIDS zijn overleden, dat ze hadden willen helpen, maar dat ze daar met HIV te bang voor waren. Dat ze eigenlijk niet precies weten hoe je HIV krijgt. Een vroedvrouw vertelt dat ze niet weet hoe ze veilig een bevalling kan begeleiden van een aanstaande moeder met HIV. En een dominee geeft aan dat de kerk leert zieken te helpen maar dat hij niet weet hoe. 

Al deze vragen vanuit de mensen zelf boden een opening om hen te bereiken met informatie over HIV.

Al deze vragen die vanuit de mensen zelf kwamen boden ineens een opening om mensen te bereiken met informatie (en testen, medicatie, zorg en begeleiding) over HIV. Omdat ze zelf de behoefte voelden, kwamen ze tot de realisatie dat hoewel HIV, seks & seksualiteit, seks buiten het huwelijk en jongeren & seksualiteit allemaal moeilijke onderwerpen zijn, maar dat het belangrijk is ze toch te bespreken, omdat het mensen lijden kan besparen en levens kan redden.

 

Jaco,

Vertegenwoordiger in Indonesië van stichting Nederland-Batam


Nu je hier toch bent...

Het werk van onze HIV-teams is volledig afhankelijk van donaties. Zij kunnen niet zonder jouw steun! Daarom vragen wij jou om te doneren. Alle donaties, groot of klein, eenmalig of regelmatig, zijn welkom, want alle donaties zijn nuttig en belangrijk en wij zullen je hulp effectief en transparant gebruiken.

Omdat Giving Tuesday en Wereld AIDS Dag samenvallen vragen wij dit jaar je steun voor onze HIV-teams. Klik en doneer nu.

 

Ben je niet in de gelegenheid te doneren?

Je kunt ook helpen door deze blog te delen. Lees meer over onze Giving Tuesday campagne.